Ο Χάακον και οι βουλευτές του επέστρεψαν στην πατρίδα τους στις 7 Ιουνίου 1945, πέντε χρόνια μετά τη φυγή τους, δεν ξέχασαν όμως ποτέ όσα έκαναν οι Βρετανοί για τη δοκιμαζόμενη χώρα τους. Κι αυτά τα χριστουγεννιάτικα δέντρα είναι η ένδειξη ευγνωμοσύνης του νορβηγικού λαού για τη βρετανική φιλία στα δύσκολα χρόνια.

Και βέβαια ιδιαίτερο μέλημα λαμβάνεται για τα δέντρα που θα σταλούν στους Βρετανούς, καθώς μια ξεχωριστή ιεροτελεστία λαμβάνει χώρα εδώ. Το δέντρο της πλατείας Τραφάλγκαρ, το δώρο του Όσλο στο Λονδίνο, οφείλει να είναι νορβηγικό έλατο πάνω από 20 μέτρα ύψος και ηλικίας 50-60 ετών. Η επιλογή του είναι επίπονη, καθώς πολλές παράμετροι πρέπει να συνυπολογιστούν και η τελική απόφαση παίρνεται μεταξύ 15-20 δέντρων που τηρούν όλες τις προδιαγραφές μεγαλοπρέπειας ενός ελάτου.

Η κοπή του εκλεκτού δέντρου λαμβάνει χώρα στα δάση που περιβάλλουν το Όσλο κάποια στιγμή τον Νοέμβριο, σε ειδική τελετή με αγήματα και την παρουσία του βρετανού πρεσβευτή στη χώρα, του δημάρχου του Όσλο και άλλων αξιωματούχων. Κατόπιν μεταφέρεται με πλοίο στην Αγγλία και στα νεότερα χρόνια η όλη επιχείρηση ασφαλίζεται κιόλας!

Διακοσμείται επιτόπου στην Πλατεία Τραφάλγκαρ με 500 λαμπιόνια, όπως επιτάσσει ο παραδοσιακός νορβηγικός στολισμός, την πρώτη Πέμπτη του Δεκεμβρίου μέσα σε πλήθος κόσμου.

Στη βάση του φέρει απαρέγκλιτα πλακέτα με την επιγραφή: «Το δέντρο δίνεται από την πόλη του Όσλο ως ένδειξη της νορβηγικής ευγνωμοσύνης στον κόσμο του Λονδίνου για τη βοήθειά του κατά τα χρόνια 1940-1945. Ένα δέντρο δωρίζεται ετησίως από το 1947».